De oude stad, uitgelegd
De UNESCO-oude stad: Ruïnes van St. Paul's, Senado Square en A-Ma Temple
Drie bezienswaardigheden, vier eeuwen in leeftijd verschillend, in een door UNESCO erkende oude stad die deze tour te voet aflegt in één begeleide wandeling.
Bekijk tickets voor een dagtrip naar Macao op GetYourGuide ↗The three stops
| Landmark | Dates from | What it actually is |
|---|---|---|
| A-Ma Temple | First pavilion, 1488 | Een tempel voor de zeegodin Mazu, op Barra Hill |
| Ruins of St Paul's | Built 1602–1640 | De façade van een jezuïetenkerk, het enige dat een brand in 1835 overleefde |
| Senado Square | Colonial civic centre | Een plein met golvend plaveisel, het Leal Senado-gebouw en arcades |
| Whole district | Inscribed 2005 | UNESCO's Historisch Centrum van Macao |
Een district ouder dan de meeste gebouwen erin
UNESCO voegde het Historisch Centrum van Macao in 2005 toe aan de Werelderfgoedlijst, als bewijs van een van de langstdurende ononderbroken ontmoetingen tussen de Chinese en westerse cultuur ter wereld. Het is geen enkel gebouw, maar een cluster van pleinen, kerken en tempels verspreid door de oude stad, elk eeuwen verwijderd van zijn buren. Daarom verdient een gids hier meer dan op een locatie met één ingang en één verhaal — u leest vierhonderd jaar overlap, geen enkel bevroren moment in de tijd.
A-Ma Temple, ouder dan de aankomst van de Portugezen
De eerste tempelhal werd voltooid in 1488 en was gewijd aan Mazu, de zeegodin die zeelieden en vissers beschermt in de Zuid-Chinese kusttraditie — decennia voordat Portugese handelaars het schiereiland bereikten in de vroege jaren 1550. De tempel ligt op Barra Hill, met uitzicht op de Binnenhaven waarover hij moest waken, en bestaat uit verschillende hallen die tegen de heuvelhelling opklimmen in plaats van één enkel gebouw. De waarschijnlijke oorsprong van de naam Macau zelf is de Portugese weergave van A Ma Gao, 'plaats van A Ma', naar deze tempel — waardoor dit in zekere zin de plek is waaraan de hele stad haar naam ontleent, en die stilzwijgend ouder is dan de handelspost die eromheen ontstond.
De Ruïnes van St Paul's, en wat er werkelijk van over is
Wat vandaag bovenaan de beroemde trap staat, is de stenen façade van de Kerk van Mater Dei, gebouwd door jezuïetenpriesters tussen 1602 en 1640 als onderdeel van het grotere St Paul's College-complex. Een brand in 1835 verwoestte de rest van de kerk en het college eromheen, waardoor alleen de rijkelijk gebeeldhouwde voorgevel overeind bleef. Het is het beeld dat de meeste bezoekers al met Macau associëren voordat ze aankomen, en de façade in het echt zien, met niets erachter, is een andere ervaring dan de foto's die ervan circuleren.
Senado Square, en de bestrating onder je voeten
De golvende Portugese calcada-steen van het plein — zwart-wit mozaïekwerk in dezelfde techniek als in Lissabon — is net zozeer de reden voor een bezoek hier als welk monument dan ook. Het pastelgele en witte Leal Senado-gebouw verankert het ene uiteinde van het plein, en de arcadegebouwen eromheen functioneren nog steeds als winkels in bedrijf in plaats van als museale achtergrond, wat het hele plein een andere textuur geeft dan een puur bewaard historisch terrein. Dit was het oude burgerlijke en administratieve centrum van de Portugese kolonie, en dat leest het nog steeds, inclusief menigten en winkelpuien.
Het te voet verkennen met een gids versus alleen
Alle drie de stops liggen dicht genoeg bij elkaar om binnen een paar uur te voet te doen, maar het tijdsverschil tussen de stichting van de tempel in 1488, de bouw van de kerk in 1602 en de latere stedelijke ontwikkeling van het plein is gemakkelijk te verliezen zonder iemand die onderweg de verbanden legt. Een kaart brengt je tussen de drie punten; hij vertelt je niet waarom een Chinese tempel uit de 15e eeuw, een Portugese jezuïetenruïne uit de 17e eeuw en een koloniaal plein uit de 18e/19e eeuw allemaal binnen dezelfde korte wandeling terechtkwamen, of wat dat zegt over vier eeuwen Macause geschiedenis — wat het praktische argument is om de begeleide versie van deze wandeling te nemen in plaats van de drie punten zelf te vinden.